วันนี้มันรู้สึกเบื่อๆ
วันนี้มันอยากให้เวลาเดินเร็วๆ แต่งานที่ได้รับมอบหมายมาก็ยังไม่เสร็จ ยังเลืออีกเยอะเลย...เฮ้อ
ขอพลังจงสถิตอยู่กับข้าพเจ้าด้วยเถิด
อยากทำงานให้เสร็จ อยากทำทุกๆ อย่างให้ออกมาดีที่สุด อยากในหลายๆ อย่างที่ยังเป็นแผนอยู่ในใจ แต่ถ้าไม่ลงมือทำก็ไม่มีวันสำเร็จ
บางทีสิ่งที่มันอยู่ในความคิด ใช่ เราอยากทำให้สำเร็จ แต่มันก็ต้องเป็นไปตามขั้นตอน อย่ารีบร้อน ค่อยๆ ก้าวอย่างมั่นคงไปทีละขั้นดีกว่า ก้าวไปทีละขั้นอย่างมีประสิทธิภาพ อย่าให้อารมณ์และความรู้สึกมาอยู่เหนือเหตุผล
เราต้องรู้ตัวว่าเราต้องทำอะไร ในตอนนี้ ในเวลานี้ เพื่อที่จะค่อยๆ บรรลุวัตถุประสงค์ของตัวเองในอนาคตข้างหน้า แล้วถ้าในระหว่างทางมันมีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ต้องตั้งสติ ปรับแก้แผนปัจจุบันให้มันสามารถดำเนินต่อไปในอนาคต แม้ว่าจะต้องใช้ทิศทางที่แตกต่างออกไป หรืออาจจะต้องปรับเปลี่ยนจุดมุ่งหมายบ้างในบางครั้ง แต่ผลสุดท้ายมันก็จะกลายเป็นความสำเร็จในอนาคตตามที่เราได้ขีดเขียน แต่งเติม วาดฝันเอาไว้นั่นแหละ เพียงแต่ว่า จะต้องให้ความสนใจ ใส่ใจกับมันให้ และทำมันให้ ถูกดี ถึงดี และพอดี
เอาหละตอนนี้นะ งานที่เราจะวางเป็นเสต็ปของเราก็มีดังนี้นะ
1. ในระหว่างที่ยังที่ไทยนี้
1.1 จัดการเอกสารเกี่ยวกับโครงร่างวิทยานิพนธ์ให้เรียบร้อย
1.2 รู้วันและเวลาในการเดินทางกลับ ตั๋วเครื่องบิน ของต่างๆ ที่จะต้องตระเตรียมให้พร้อม ทั้งขนม ของฝาก และเงิน
1.3 จัดการงานของพี่โบ๊ทให้เสร็จเรียบร้อย จะได้ไม่ตกค้างไปถึงที่โน่น
2. กลับไปทำแลปต่อแล้ว
2.1 ทำแลปต่อให้เสร็จทั้งหมด ทั้งนี้ต้องไปนั่งวางแผนอีกทีหนึ่งว่าแต่ละวันจะต้องทำอะไรบ้าง
2.2 เขียนเล่มวิทยานิพนธ์
2.3 เตรียม power point สำหรับงาน conference ที่ไทเป
2.4 ผลการทดลอง น่าจะมีการทำออกมาเป็นรูปเล่ม เหมือน Steve หรือ พี่ออ เพื่อความเป็นระเบียบและเก็บผลไปสรุปและวิจารณ์ได้สะดวก
2.5 อ่าน paper เพิ่มเติม
2.6 คุยกับโปร ในปัญหาที่สงสัย ควรจะไปคุยกับโปรให้มากขึ้น ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเฉพาะผล ตอนนี้ก็มีทั้งข้อสงสัย ทั้งที่คุยกับพี่ที่นี่ แล้วก็มีคำถามที่ควรจะไปปรึกษาโปร จากคำถามของคณะกรรมการคุมสอบ proposal
แล้วก็นะ จะต้องเริ่มทำงานเพราะว่าต้องหาค่าใช้จ่ายต่างๆ ด้วยตัวเอง ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองแล้วหละ ฮ่าฮ่าฮ่า สู้สู้ ทุกความสำเร็จมันต้องแลกมาด้วยความพยายาม ความสำเร็จยิ่งใหญ่ มันต้องใช้อะไรแลกมากหน่อย เสียเหงื่อมากหน่อย สู้มากหน่อย ตั้งใจมากหน่อย พยายามมากหน่อย แต่ไม่เกินความสามารถและความพยายามสัตว์ประเสริฐอย่างมนุษย์ไปได้หรอกน่า
edit @ 15 Oct 2008 14:34:56 by On My Road
